PJAK’ê bi boneya salvegera 47’an a fetwaya cîhadê û komkujiyan a 19’ê Tebaxa 1979’an ku ji aliyê Xumeynî ve li dijî gelê Kurd hatibû derxistin, daxuyaniyek belav kir.
Daxuyaniya PJAK’ê wihaye;
“Îro 47 sal di ser yek ji rûpelên herî reş yên dîroka hemçerx a Komara Îslamî ya Îranê der derbas dibe ku li dijî Kurdan komkujî pêkanîbû. Komkujî û êrişên leşkerî yên berfireh ku piştî fetwaya Xumeynî ya 19’ê Tebaxa 1979’an li dijî xelkê Rojhilatê Kurdistanê hatibû despêkirin, bû sedemê komkujî, wêrankirian gundan, darvekirinên bi komî û çewisandinên bi xwîn.
Ev tawan, ne tenê rûdaneke veqetandî bû, belkû xaleke werçerxanê bû di berdewamiya serweriya pergala dewlet-netewe ya sed salî li Îranê û faşîstbûna wê ya li dijî gelê Kurd. Heman ew lojîka ku beriya şoreşê di çarçoveya polîtîkayên navendparêz û înkarkirina nasnameya Kurdî de kar dikir, piştî Çileya 1979’an û dizîna şoreşa gelan ji aliyê Komara Îslamî ve, bi amrazên ol û ‘cihadê’ tundtir bû. Vê yekê jî pêvajoya helandina çandî, jenosîda çandî û fîzîkî gihand lûtkeyê. Ev polîtîkayên ku armanca wan jêbirina ziman, çand, dîrok û mafê azadiya hemû Kurdan bû, îro jî bi şêwazên cuda yên çewisandin, ewlehîkirin, darvekirin, girtin û înkarkirina sîstematîk berdewam dikin. Îro jî di ser van hemûyan re, Parlamena Îranê bi pejirandina yasayeke cezayê darvekirinê ya li dijî hemû çalakvanên sivîl bi hincetên bêbingeh ên wekî “hevkariya bi hêz û dewletên biyanî re”, kuştina gel û çalakvanan bi riya qanûnê rewa dike, ev yek jî ji bo hemû neteweyan metirsiyeke.
Tevî vê rewşê jî, gelê Kurd li beramberî vê pêvajoya serwerî û komkujiyê li ber xwe da û bi tundî ji referandûma sîstema Komara Îslamî re got “na”. Rejîmê jî di bersiva vê têkoşîna girseyî de dest bi êrîşên leşkerî û komkujiyan kir. Berî her tiştî li bajarê Paweyê bi dehan kes ji aliyê hêzên pasdarên rejîmê ve hatin darvekirin. Gulebarankirina hejmareke zêde ya azadîxwaz, ciwan û rewşenbîran li bajarên Rojhilatê Kurdistanê bû karê rojane yê pasdaran. Ji ber vê sedemê, gelê me ji bo şermezarkirina komkujiyên rejîmê, li bajarê Sineyê dest bi greveke yek mehî kir. Di vê qonaxê de bû ku koçberiya dîrokî ya xelkê Merîwanê pêk hat û meşa dirêj a ji Sine û bajarên din ên Kurdistanê ya ber bi Merîwanê ve, bû yek ji mînakên helwesta zelal a Kurdan ya li dijî komkujiyên sîstema Komara Îslamî. Piştî topbarankirina bajaran, bi taybetî li Sineyê 200 kes û li Mehabadê 20 kes di dema serhildanên girseyî de hatin qetilkirin. Li bajarên din yên mîna Ûrmiyeyê, bi sedan kes bêyî dadgehkirin hatin darvekirin. Piştre jî komkujiya li gundên Qarna û Qelatan ji aliyê Supaya Pasdaran ve hat pêkanîn. Xumeynî jî piştî van komkujiyan fetwaya cîhadê li dijî Kurdan derxist û hêzên rejîmê ji 28’ê Tîrmehê ve bi tevgerîna ji Pawe û Kirmaşanê ber bi Sineyê ve û dagirkirina tevahiya Rojhilatê Kurdistanê, komkujî û darvekirinên bikomî pêkanî.
Jin û mêr, pîr û ciwan, li bajar û gundên Rojhilatê Kurdistanê bi berxwedana sivîl, bi tedbîrên cewherî û parastina nasnameya çandî rûbirûyî êrîşan bûn. Wan ne tenê li hemberî êrîşên leşkerî yên sala 1979’an, lê di dehsalên piştî wê de jî bi dayîna qurbanî û bedelên giran nîşan dan ku vîna azadîxwazî û mafê jiyaneke serbilind bi top û tankan nayê tepisandin û siyaseta asîmîlasyonê nayê meşandin. Ev berxwedan mîraseke zindî ye ku nifşên paşerojê ji bo berdewamkirina têkoşîna di oxira azadî, wekhevî û mafên neteweyî de dehf dide û bang dike.
Meclîsa Partiya Jiyana Azad a Kurdistanê (PJAK), di demekê de ku bîranîna hemû qurbaniyên komkujiya 19’ê Tebaxa sala 1979’an û hemû kesên ku di oxira azadiya gelê Kurd de şehîd bûne bi bîr tîne û bilind dinirxîne; fetvaya cîhadê ya ji bo komkujiya 19’ê Tebaxa 1979’an şermezar dike û careke din radigihîne ku tu hêz nikare vîna gelek azadîxwaz û wekhev tine bike. Îro êdî polîtîkayên asîmîlasyon û qirkirina çandî bi temamî têk çûne, rêyên leşkerî bêwate mane û çareseriya demokratîk a pirsa Kurd bûye zindîtirîn mijar ji bo dabînkirina azadiya gelan li Îranê. Tu rêyeke din ji bilî misogarkirina azadî û demokrasiyê ji bo neteweyên bindest ên li Îranê de nîne. Têkoşîna bi dehan salan a gelê me îro li Rojhilatê Kurdistanê li ber destkeftiyên girîng û tam e.’’
