Ezmanê Rojava duh dîsa tarîtir bû. Di 11’ê Adara 2026’an de li Erbîlê, dema ku bi nexweşiya têkçûna gurçikan re têkoşîn dikir, Salih Muslim ji nav me çû. Lê rastî ev e ku ew li Rojava ji dayik bû, li Rojava jiya û li Rojava nemir bû. Çimkî her çend laşê wî li nexweşxaneya Erbîlê nefesa xwe ya dawî da jî, ruhê wî hîn jî li çiyayên Kobanê, li deştên Cizîrê û li baxçeyên zeytûnan ên Efrînê digere. Ew ne tenê rêberek bû ku jiyana xwe bi doza azadiyê re, bi heman temen, bi heman êş û bi heman berxwedanê re tevlî kir; ew bi xwe bû doza wî.
Di sala 1951’an de li Kobanê ji dayik bû. Salih Muslim ji ciwaniya xwe ve li rêya şikandina zincîran digeriya. Dema ku li Zanîngeha Teknîk a Stenbolê xwendekarê endezyariya kîmyayê bû jî, dilê wî ji bo azadiya gelê Kurd dixist. Di 2003’yan de di nav damezrînerên PYD’ê de cih girt û di 2010’an de bû hevserok. Ji wê rojê ve şoreşa Rojava di dest, aqil û xwîna wî de şekil girt. Di tariya zordariya Baasê de, di vahşeta DAIŞ’ê de û di nav lîstikên emperyalîstî de ew bi serbilindî rawestiya. Êşên xwe veguherand berxwedanê, giriyan veguherand hêviyê, xwîna xwe veguherand agirê serkeftinê. Her sibeh ku radibû, mîna ku di dilê xwe de digot: “Ev gel dê azad bibe.”
Lê birîna wî ya herî kûr, fedakariya wî ya herî mezin di 2013’an de bû. Kurê wî Şervan, li hember çeteyên DAÎŞ’ê li cepheya Girê Spî/Til Abyad şehîd bû. Ji bo bavekî wateya wî çi ye ku kurê xwe di bin axê de bihêle? Salih Muslim ev yek jiya. Belkî laşê kurê xwe di destan de negirt, lê ew hertim di dilê wî de ma. Ew îradeyek bû ku digot: “Min kurê xwe da, û ez dikarim hîn jî bi hezaran bidim.” Xwîna kurê wî yê şehîd bi axa Rojava re tevlîhev bû; êşa Salih Muslim jî bû berxwedana gelê wî. Ev ne windabûnek asayî bû; ev peymana herî pîroz a şoreşê bû: “Em ê azadiyê bi xwîna xwe binivîsin.”
Salih Muslim yek ji wan rêberan bû ku li Rojava xweseriya demokratîk ava kirin, şoreşa jinan parastin, meclîsên gel rêxistin kirin û fikra “Konfederalîzma Demokratîk” di jiyanê de bi beden kir. Ew ne tenê siyasetmedarek bû; ew çiyayek bû. Li hember zordariyê rawestayî, li hember bindestan vekirî û li hember xiyanetê mîna polar. Bi salan di zindanê de ma, di sirgûnê de geriya, di bin tehdîdan de meşiya. Dizanî: azadî bedel dixwaze. Û ew yek ji wan kesan bû ku ew bedel herî giran daye.
Îro laşê wî tê vegerandin Kobanê, li axa Rojava. Gel li kolanan e û dibêje “Şehîd namirin!” Çimkî Salih Muslim nemiriye. Ew di tifengên her şervanê YPJ’ê de, di dilê her ciwanê şoreşger de û di biryarên her meclîsa jinan de dijî. Çûna wî ne xatirxwestin e; bangek e; “Bidomînin!” Dibêje, “Êşên xwe bikin berxwedan, hêrsa xwe bikin rêxistin, windabûna xwe bikin serkeftin!”
Ey gelê Rojava, ey zarokên bindest ên Kurdistanê, ey hemû evîndarên azadiyê! Mîrasa Salih Muslim li ser milên me ye. Ev axa ku bi xwîna hezaran rêber û hezaran şehîdan hatiye avdan, vala neherikî. Têkoşîn nayê berdan, çimkî azadî tenê bi têkoşînê tê bidestxistin. Bavê ku kurê xwe daye, lawê ku canê xwe daye, rêberê ku dilê xwe daye… hemû li heman rê meşiyan: rêya azadiyê.
Ruhê Salih Muslim şad be.
Ronahiya şehîdê me Şervan rêya me ronî bike.
Û em dibêjin:
Ev têkoşîn qet bi dawî nabe!
Çimkî azadiya Rojava azadiya hemû gelên bindest ên cîhanê ye.
Serkeftin a me ye, serkeftin a gelê ye!
