Meclisa Dayikên Aştiyê ya Îzmîrê têkildarî biryara “mafê hêviyê” ya Komîteya Wezîran a Konseya Ewropayê (KW KE) ya der barê Rêberê Apo de li avahiya Nûnertiya Herêma Egeyê ya Partiya Herêmên Demokratîk (DBP) civîna çapemeniyê li dar xist.
Berdevka Meclisa Dayikên Aştiyê ya Îzmîrê Peyrûze Kûrt diyar kir ku dirêjkirina demê ji bo Tirkiyeyê ji aliyê Komîteya Wezîran ve nayê qebûlkirin. Peyrûze Kûrt anî ziman ku divê demildest biryarên zelal werin dayîn û got: “Divê ew li ser xwîna zarokên me bazar nekin. Xwîna zarokên me li erdê ye, divê ew bi rihetî li meclisê rûnenin. Divê ew biryareke biwijdan bidin. Divê ew demê ji bo biryaran dirêj nekin; divê ew bi lez û bez tevbigerin. Em her wiha bang li dewleta Tirkiyeyê dikin: xwîna zarokên me bi salan e tê rijandin. 27 sal in Rêberê Gelê Kurd li Îmraliyê tê girtin. 50 sal in dayikên ku xwîna zarokên wan hatiye rijandin digirîn. Bi salan e em ji bo aştiyê destê xwe dirêjî wan dikin. Di dawiyê de, wan bang li Rêberê Gelê Kurd kir ku were û li meclisê biaxive. Gelê kurd, Rêberê me û PKK’ê erka xwe bi cih anîne. PKK’ê xwe fesix kir û me tevahiya pêvajoyê dît. Em hemû ji bo her tişta ku divê were kirin amade ne. Wan bang kir, ji ber vê yekê çima niha pêvajoyê dirêj dikin? Çima gavên zelal navêjin? Divê niha gavên zelal biavêjin û biryareke baş bidin. Divê ew tavilê ‘mafê hêviyê’ bicîh bînin.”
Peyrûze Kûrt diyar kir ku Rêber Apo bi mîlyonan Kurdan temsîl dike û got ku divê Konsey bang li Tirkiyeyê bike. Peyrûze Kûrt anî ziman ku divê mafên kurdan werin naskirin û got: “Niha kurd maf û serweriya hiqûqê dixwazin. Em dixwazin ev şerê qirêj bi dawî bibe, xwîn raweste. Dayikên me her roj digirîn û her roj xeberên şehadetê tên. Em bê merasîmên cenaze şînê digirin. Ev ê heta kengî bidome? Xwîn bi xwînê nayê şûştin. Xwîn bi azadî û aştiyê radiweste. Gelê kurd bi aştî û azadiyê tê nasîn û ji bo vê yekê bang dike. Em bang li Tirkiyeyê û hemû dewletên navneteweyî dikin ku biryareke dadmend û rast bidin. Em bang li komîsyona meclisê jî dikin. Heta niha komîsyonê çi kiriye, me fêm nekiriye. Zimanê me yê dayikê nehat qebûlkirin, dayikên me nehatin qebûlkirin. Ew ê bi kê re aştiyê bi dest bixin? Aştî û azadî wê bi Rêbertiya me pêk were. Bila azadiya fizîkî ya Rêber Apo were misogerkirin, mafê wî yê hêviyê were bicîhanîn, şert û merc werin baştirkirin û girtiyên di zindanan de werin berdan. Me her tişta ku ji destê me hat kiriye. Azadî ji bo Rêber Apo, gelê Kurd û Kurdistanê.”
