Komeleya Jinên Azad ên Rojhilatê Kurdistanê (KJAR-Ewropa) li bajarê Koln ê Elmanya bi beşdariya hinek nûner û endamên komîteyên KJAR ên li Ewropayê bi dirûşmeya ‘Li ser bingeha wekheviyê ji nû ve avakirin’ yekemîn konferansa xwe li dar xist. Encamnameya konferansê bi daxuyaniyekê hate ragihandin.
Di daxuyaniyê de hat ragihandin ku di konferansê de nîqaş li ser bingeha xebata zayendî û rêxistinbûna jinan hate pêkanîn. Her wiha hat tekez kirin ku yek ji erkên herî bingehîn ên KJAR’ê di têkoşîna wan a pêşerojê de wê azadiya fizîkî ya Rêber Apo be.
Daxuyaniya KJAR’ê wiha ye:
“Em ê bi felsefeya ‘Jin, Jiyan, Azadî’ û pêşengiya jinan civakek demokratîk ava bikin.
Di 31’ê Çileya 2026’an de, me yekemîn konferansa xwe li bajarê Koln ê Almanya bi beşdariya hin nûner û endamên komîteyên KJAR li Ewropayê li dar xist. Konferansa me di demekê de hate lidarxistin ku Kurdistan di rewşek pir dijwar re derbas dibe. Li gel vê rejîma Îranê li Rojhilatê Kurdistanê, bi taybetî li Îlam, Kirmaşan, Melekşahî û tevahiya Îranê jenosîd kiriye. Her wiha jenosîdeke navneteweyî li dijî Rojavayê Kurdistanê tê kirin. Konferansa me bi coş û beşdariyeke çalak pêk hat.
Di konferansê de rojevên pir girîng hatin nîqaşkirin. Her wiha, di vê konferansê de, ku kongreyek ya ji nû ve avakirinê li ser bingeha hevgirtinê bû, hem sîstema nû ya KJAR li Ewropayê bi beşdariya hemû hevalan bi serkeftî hate damezrandin û hem jî hejmarek biryarên girîng hatin girtin.
Komunên “Komeleya Jinên Azad ên Rojhilatê Kurdistanê KJAR” li Ewropayê xwe hem di asta herêmî û hem jî di asta Ewropî de birêxistin kirin. Her wiha biryar hat dayîn ku xebat û têkoşîna jinên Rojhilatê Kurdistanê li Ewropayê, jinên ji neteweyên din li Îranê û di asta neteweyî de were xurtkirin.
Di konferansa yekem a KJAR’ê de li Ewropayê, me pêşî li ser hinek mijarên girîng ên siyasî, civakî û rêxistinî nîqaş kir. Sê blokên dewlet-neteweyî, kapîtalîzm û îndustriyalîzmê êrişeke mezin dane destpêkirin da ku pirrengiya civakan ji holê rakin, wateya jiyanê û têkiliya di navbera mirov û xwezayê de têk bibin. Bi hevberkirina mantiqa şer û teknolojiyê, wan jiyana mirovan û xweza wêran kirine. Tenê bi pêşengiya jinên azad û di şexsê jinên azad de civakek azad û demokratîk dikare were bidestxistin. Ji ber vê yekê, hinek ji nîqaşên di konferansê de li ser xurtkirina xeta ramana jin û civakê bûn. Divê em pergalê baş nas bikin û li dijî pergala mêran a nijadperest ku ji zêdetirî danzde hezar salan ve bandor li ser raman, wêje, kiryar û jiyana me kiriye, şer bikin. Îro nijadperestî êdî ne pirsgirêkek takekesî ye, pirsgirêkek gerdûnî ye.
Di konferansê de li ser Şerê Cîhanê yê Sêyemîn ê berdewam û nîşandana îradeya aştiyê ji aliyê pêşengê azadîxwazan Rêber Apo ve wekî vebijarka herî watedar û girîng ji bo dûrxistina agirê vî şerî ji gelan hate nîqaşkirin. Înîsiyatîfek ku ne taktîkî ye lê stratejîk û paradîgmatîke.
Ev nexşerêyeke ku ji bo me jinan, neteweyên bindest û bedewiyên civakê bi giştî pêkanîna paradîgmaya aştiya mayînde ya civakek demokratîk û nexşerêya serkeftina sedsala 21’ane. Ji ber vê yekê, têkoşîna ji bo azadiya fîzîkî ya Rêber Apo dê yek ji armancên me yên sereke be.
Her wiha di konferansê de rewşa giştî ya Kurdistanê, êrişên li ser Rojavayê Kurdistanê, bi taybetî Rojhilatê Kurdistanê û Îranê hatin nîqaşkirin. Serhildanên li Îranê, bi taybetî şoreşa ‘Jin, Jiyan, Azadî’, nîşan da ku şoreşa jinan çavkaniya pêvajoya guhertinê li Rojhilatê Kurdistanê û Îranê ye. Ji ber vê yekê, cîhan careke din şahidê derketina holê ya potansiyeleke mezin ji bo şoreşa jinan re, hem li Rojhilatê Kurdistanê û hem jî li seranserê Îranê kirin.
Li ser vê rastiyê, me biryar da ku em rêxistina xwe bi jinên ji neteweyên din ên li Îranê yên li Ewropayê re pêş bixin. Bi xwerêxistinkirinê, emê pêşî li komkujiyên din ên li ser jin û civakê bigirin.
Konferansa me destpêka pêvajoyek nû ye. Ew rêxistinek bêhempa û nû ye û helwestek stratejîke ji bo bihêzkirina jinan. Em hewl didin ku çandek û felsefeyek exlaqî ya xwebûnê pêş bixin da ku em bikaribin hevjiyana azad pêş bixin, ji ber ku em dizanin ku çavkaniya tundiya li dijî jinan bandora pergala otorîter û ramana baviksalare. Ev rastiyeke ku lewaziya me di têkoşînê de dibe sedema êrişên li ser jinan ên wekî zewaca zû, pirjinî, şîdeta li ser jinan, fihûş, karanîna madeyên hişber, sîxurî û nebûna parastinê li dijî şerê psîkolojîk ê taybet di serdema teknolojiyê û zekaya çêkirî de.
Her wiha hate tekezî hate kirin ku divê em kesayetiya homoseksuel di hundurê xwe de ji nû ve vejînin da ku li dijî siyaseta paqijkirinê derkevin. Xwe di warê çandê de pêş bixin, xwe ji materyalîst û nijadperest an jî seksuelbûyî rizgar bikin. Bi wateya xwe, divê em kesayetiya jineke azad û homoseksuel di xwe de ava bikin.
Ji bo avakirina jinên azad û wekhev, girînge ku têgihîştina me ya dîrokê were guhertin. Ji sîstema deh hezaran salan bigire heta şerê me yê îro, dema ku em li ber çavan digirin ka çi bi serê jinan li Afganistan, Iraq, Sûriye, Xeza, Ukraynayê û hwd… hatiye, em dikarin pêşeroja Îranê bibînin. Ji bilî vê yekê ku em wekî jin, kesayetiyên jinên azadin.
Werin em vê yekê bi avakirina komînên jinan ava bikin. Li ser asta cîhanî, hêza hegemonîk a mutleq a hêzên navneteweyî û herêmî kuştina kastane û di civatek olperestî, neteweperestî û nijadperestiyê de, ew kuştina kastanin. Ji ber vê yekê, komuna jinan hêza pêşeng e di avakirina civatek li ser bingeha zayendî û demokratîk de.
Pasîfîzekirin û bêbandorkirina jinan li dîyasporayê bi rêya malbatperestiyê, dagirkirina rewşenbîrî û psîkolojîk û takekesîtiyê di sîstema lîberal de tê kirin. Ev sîstem dixwaze jin bi tenê bimînin, kom nebin, nebin hişek hevpar, aqilê wan lewaz bike, rêxistin û bêbandor bike. Ji ber vê yekê, bi berçavgirtina ku rêxistina me dê bidestxistina azadiyê û parastina destkeftiyên jin û civakê garantî bike û ji bo bidestxistina vê azadiyê divê em kesayetiya xwe li ser jiyaneke komunal ava bikin, me komunên xwe ava kirin, bi taybetî di warê rêxistin, dîplomasî û medyaya dîjîtal de.
Li ser vê yekê em bang li hemû jinên azadîxwaz ên li derveyî welêt dikin ku bi dirûşmeyên xwe xwe birêxistin bikin, di nav xwe de kesayetiyek azad û li ser bingeha zayendî ava bikin, têbikoşin û azad bibin, yekîtiya jinan ava bikin û di vê qonaxa nû de pêşengiyê bikin. Em wekî KJAR li Ewropayê dê vê têkoşînê bi cidî û bi baweriyê bidomînin heta ku azadî bi dest bikeve.”
