Rojnamevan Ahmed Polad ku dema li Sûriyeyê nûçe dişopand 18’ê Çileya 2026’an ji aliyê Heyet Tehrîr el Şam (HTŞ) ve hate revandin û girtin, piştî ku 8 mehan li girtîgehên HTŞ’ê hate ragirtin, 9’ê Îlona 2029’an radestî Tirkiyeyê hate kirin. Polad niha li Tirkiyeyê girtî ye. Bavê wî Adil Aslan bal kişand ser rewşa kurê xwe û bang li raya giştî kir.
Polad niha li Girtîgeha Tîpa L a Marmarayê ya li Sîlîvriyê li hucreya yek kesî tê ragirtin. Parêzeran diyar kirin ku rewşa tenduristiyê ya Polad nebaş e û divê tedawiya wî tavilê destpê bike.
Adil Aslan anî ziman ku wan agahiya li ser revandina Polad 28’ê Sibatê wergirt û got, “Di 18’ê Çileyê de li Reqayê ji aliyê çeteyên HTŞ’ê ve hate binçavkirin. Li gel rojnamevana Elman Ava Maria hate binçavkirin. Em jî 28’ê Sibatê pê hesiyan, nûçe li nava raya giştî belav bû. Bêguman em gelekî ketin nava fikaran. Ji ber ku mirovên ew girtin bi rastî jî hov bûn. Eger mirovbûna wan hebûya em ewqasî li ber nediket. Em gelekî bi fikar bûn. Wê demê min digot, Ev mirovên barbar in, wê zarokê me qetil bikin. Wê bi êşkenceyê bikujin an jî winda bikin’. Em di nava wê tirsê de bûn û bi wê tirsî bûn.
8 mehan bi ti awayî me agahiyên têrker wernegirt. 6’ê Nîsanê yek, du şahid derketin. Îdîa kirin ku ew bi hev re ji heman avahiyê hatin derxistin. Hate gotin, ‘Li gel Eva bi wesayiteke cuda birin cihekî cuda’. Lê belê van qebûl nedikirin ku di destê wan de ye û îdîa dikirin ku ‘Kesekî welê li gel wan nîne’. Parêzgeran gelek caran hewl dan, lê belê ti carî qebûl nekirin.”
Aslan anî ziman ku piştî şahidekî got, wî Ahmed Polad dîtiye, parêzeran careke din serlêdana fermî kirin û rayedarên li Sûriyeyê di dema karên wekaletê de parêzer jî xistin ber lêpirsînê.
Aslan got, “Wê demê em gelekî bi fikar bûn, li vê derê me nikarîbû tiştekî bikin. Min gelekî zehmetî kişand, heta sibehê nikarîbûm razêm. Bi fikara; kurê min li ku ye, çi dike, 8 mehan çi kirin. Ez, dayika wî, xwişk û birayên wî, em hemû…
Piştî 8 mehan di 11’ê Îlonê saet di 15:00 de ji Midûriyeta Emniyetê ya Stenbolê li min geriyan û gotin, ‘Kurê te di destê me de ye’. Min jê pirsî bê li ku ye, gotin li TEM’ê ye. Gotin, ‘Dema ku radestî edliyeyê hate kirin em ê li we bigerin’. Ber bi edliyeyê ve bi rê ketim, piştî nîv saet ê geriyan. Gotin, ‘Kurê te birin edliyeyê, dibin girtîgehê’.
Kurê min qaşo li TEM’ê bû. Sê rojan li derveyî qeydê di binê çavan de çi kirin? Di binê êşkenceyê de bû. Li Sûriyeyê 8 mehan bêyî ku derxînin dadgehê, bêyî ku karekî hiqûqî bikin êşkence lê kirin. Dernexistin pêşberî ti meqamên dadgeriyê. Li vê derê jî 3 rojan li derveyî qeydê, çavgirtî, bi kîsê xistin serê wî û destê wî ji pişt ve kelebçekirî ragirtin. Piştre li me geriyan.”
Aslan diyar kir ku piştî kurê wî anîn Tirkiyeyê 10’ê Îlonê rewşa xwe nebaş bû, ji ser hişê xwe çû û got, “Rakirin nexweşxaneyê. Doktoran gotin, ‘Divê li beşa lezgîn bê dermankirin’. Ev qebûl nekirin. Bi zextê di asteke bilind de serûm dan û gotin, ‘Bila hinekî bê ser hişê xwe wê derkeve pêşberî dadgehê û em ê wî bişînin girtîgehê’. Bi wê zextê şandin girtîgehê. Rewşa wî ya tenduristiy^enebaş e. Pênc mehan di greva birçîbûnê de ma, zerar li organên wî yên hundirîn bû. Bi birîndarî dîlgirtin.”
Aslan bang li raya giştî, rêxistinên pîşeyî yên rojnamevaniyê, hiqûqnasan, kedkarên çapemeniyê û mirovên xwedî hesta berpirsyariyê kir ku xwedî li Ahmed derkevin û got, “Ahmed bi tenê nehêlin. Ji bo bibe dengê gelekî wî li wê derê rojnamevantî kir.”
